Herbata

Herbata
Zdrowe herbaty

niedziela, 29 stycznia 2012

Ospa wietrzna (borelioza) - profilaktyka

Jedną z potwierdzonych metod, która eliminuje możliwość zarażenia, jest szczepienie ochronne. Od roku 1995 w Stanach Zjednoczonych zostały wprowadzone szczepienia powszechne przeciwko ospie wietrznej. To spowodowało, że liczba osób trafiających do szpitali z ciężkimi powikłaniami ospy zmniejszyła się o 88% w przeciągu 7 lat od wprowadzenia szczepień.

Godnym podkreślenia jest fakt, iż na terenie naszego kraju szczepienie przeciw ospie wietrznej jest zalecane przez Ministerstwo Zdrowia. Każdy, kto nie chorował i nie został zaszczepiony w ramach szczepień obowiązkowych, powinien to zrobić. Główny nacisk, w tym przypadku jest nakładany na kobiety planujące zajście w ciążę. Każda pani, która zamierza starać się o dziecko powinna wcześniej zaszczepić się.
Szczepienia przeciw ospie wietrznej są obowiązkowe u dzieci, które nie ukończyły dwunastego roku życia, a także wcześniej nie chorowały. Jest to tak zwana grupa podwyższonego ryzyka. Szczepionkę można już zastosować u dzieci, które ukończyły 9 miesiąc życia. Szczepionka powinna być podana w dwóch dawkach w odstępie, co najmniej 6 tygodni. Wielu lekarzy wskazuje, iż najlepiej jest dziecko zaszczepić między pierwszym, a drugim rokiem życia.


W przypadku, gdy mieliśmy kontakt z osobą zarażoną, a chcemy uniknąć zachorowania, powinniśmy zaszczepić się w ciągu 72 godzin od wizyty u chorego. To zapewni nam ochronę bądź też sprawi, że przebieg choroby będzie łagodniejszy.


Trudne przypadki

Istnieje grupa osób, które nie mogą zostać zaszczepione po kontakcie z zarażonym. Należą do nich osoby z zaburzeniami odporności (także zakażone wirusem HIV) lub poddawane leczeniu immunosupresyjnemu, nieszczepione dzieci z białaczką lub chłoniakiem. Kobiety w ciąży oraz noworodki matek, które zachorowały na ospę 4-5 dni przed lub 2 dni po porodzie również nie mogą zostać poddane szczepieniu. W wyżej opisanych przypadkach należy zastosować uodpornienie bierne. Do tego wykorzystuje się hiper immunizowaną immunoglobulinę przeciw ospie. Środek ten należy podać do 96 godzin po kontakcie z osobą chorą na ospę wietrzną. Immunoglobulina działa ochronnie przez około 3 tygodnie.

I pamiętajmy ... zdrowie jest najważniejsze!!!

piątek, 27 stycznia 2012

Ospa wietrzna (borelioza) - objawy

Wstępne objawy zakażenia ospą wietrzną niestety wyglądają podobnie jak w przypadku grypy. Do zachorowań najczęściej dochodzi wczesną wiosną i późną zimą. Osoby zarażone skarżą się na gorączkę 37-40C, bóle stawów, a także ogólne pogorszenie nastroju. Jednakże należy podkreślić fakt, iż są to tylko objawy wstępne, które przekształcają się w trakcie choroby.


Na samym początku na skórze chorej osoby pojawiają się małe czerwone plamki. Te z kolei formują się w grudki, a następnie w pęcherzyki wypełnione cieczą. Ostatnim stadium choroby jest pojawienie się krosty, która przeradza się w strup. Po kilku dniach odpada on od powierzchni naszej skóry. Cykl ten trwa około 5-7 dni. Zmorą osób zakażonych jest również bardzo uciążliwy świąd, który towarzyszy pojawieniu się zmianom skórnym. Wykwity pojawić się mogą w różnych miejscach. Najczęściej spotkać je można na tułowiu i twarzy, nieco mniej występuje na kończynach. Na samym początku choroby często dochodzi do pojawienia się wykwitów, zmian na owłosionej skórze głowy.



Powikłania

Niestety w przypadku ospy wietrznej, tak jak i wielu innych chorób, dojść może do powikłań, których przykładem jest zliszajowacenie lub półpasiec. U dzieci ospa wietrzna przebiega na ogół spokojnie, według standardowego schematu. W przypadku osób dorosłych bywa nieco ciężej.


I pamiętajmy ... zdrowie jest najważniejsze!!!

wtorek, 17 stycznia 2012

Choroby z wysypką - Różyczka - leczenie

Leczenie jest objawowe, a więc skupiające się na likwidacji lub łagodzeniu objawów, a nie przyczyn choroby. Dlatego w przypadku różyczki ogranicza się ono przede wszystkim do odizolowania pacjenta od zdrowych ludzi, w celu zapobiegnięcia rozprzestrzeniania się wirusa, a także podawania leków obniżających temperaturę ciała. 

Ewentualnie stosuje się inne lekarstwa jeśli chorobie towarzyszą rzadziej spotykane objawy, jak chociażby bóle stawów. W zasadzie jednak nie dochodzi do takich zdarzeń i różyczkę należy po prosty przetrwać w łóżku, czekając aż sama zdecyduje się z nami pożegnać.

piątek, 13 stycznia 2012

Różyczka - choroba jednokrotna ... NIE

Najpierw, po ukończeniu przez dziecko roku (z reguły 13-14 miesięcy), a następnie w wieku 13 lat. Wtedy jest to bardzo ważne dla dziewczynek. Można podać tzw. szczepionkę skojarzoną, która chroni nie tylko przed różyczką, ale również odrze i śwince. Trwałość oblicza się na 10 lat. Ale i tak najskuteczniejszą bronią przed różyczką, czyli trwałą ochroną, jest przebycie choroby w okresie dziecięcym. Powodem takiego stanu rzeczy są przechowywane do końca życia we krwi białka odpornościowe, które powodują, iż nie można zarazić się po raz drugi.

środa, 11 stycznia 2012

Powikłania w różyczce - choroby z problemami

Istnieją natomiast przypadki powikłań, a do częstszych efektów zarażenia różyczką należą: różyczkowe zapalenie mózgu, różyczkowe zapalenie stawów i plamica różyczkowa. Jednak najgroźniejsza ta choroba jest dla kobiet w ciąży, ponieważ może spowodować zespół różyczki wrodzonej, określanego również jako zespół Gregga, od nazwiska australijskiego okulisty Normana Gregga, który w 1941 roku jako pierwszy poprawnie zdefiniował ten problem. Są nim powiązane ze sobą zagrożenia zdrowia dziecka, takie jak uszkodzenia układu sercowo-naczyniowego i nerwowego, a także wzroku i słuchu. Aby zapobiec zachorowaniu na różyczkę można przyjąć szczepionkę. W naszym kraju szczepienia są obowiązkowe. Stosuje się je dwukrotnie.

niedziela, 8 stycznia 2012

Choroby takie jak różyczka ... z wysypką

Ciekawostką jest fakt, iż wysypka przypomina tą związaną z inną popularną chorobą dzieci – odrą. Jednak w przypadku różyczki przebieg jest łagodniejszy, a jej leczenie jest łatwiejsze. Po kilkudziesięciu godzinach wysypka znika, przeważnie nie pozostawiając żadnych śladów. Mniej więcej tydzień przed jej pokazaniem się rozpoczyna się okres zaraźliwości i trwa on do 3-5 dni po ustąpieniu wysypki. Łagodzenie można przeprowadzić np. przy pomocy herbatki zdrowotnej.

czwartek, 5 stycznia 2012

Choroby dzieci ... czy tylko? Dziś RÓŻYCZKA

Różyczka to zakaźna choroba wieku dziecięcego, lecz zdarza się, że atakuje ona również osoby dorosłe. Częściej mamy z nią do czynienia w okresie jesienno-zimowym, gdy dni są chodne, a poziom wilgotności powietrza podniesiony. Wywołuje ją wirus o tej samej nazwie. Do zarażenia zachodzi poprzez drogę kropelkową. Wystarczy więc kontakt z chorą osobą, lub nawet tylko używanie tych samych przedmiotów co ona.

Różyczka posiada stosunkowo długi okres wylęgania, który jest szacowany na 2 do 3 tygodni. Pierwszym objawem jest wysoka gorączka. Następnie pojawiają się małe plamki wysypki, które jednak po pewnym czasie łączą się w jedną, tworząc na skórze zaczerwienione obszary. Powiększone zostają również węzły chłonne, a ich dotykanie powoduje ból. Nie jest wykluczone powstawanie również bolących ran w jamie ustnej.